18 Nisan 1951
Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğunu kuran antlaşma Paris’te Belçika, Federal Almanya Cumhuriyeti, Fransa, Hollanda, İtalya ve Lüksemburg arasında imzalandı.
Bu devletler, AKÇT’nin ilk imzacıları olarak, sayıları nedeniyle, “Altılar” diye anılmaktadır. AKÇT, kendinden sonra gelen kurucu antlaşmalardan ayırt edilmek için kısaca Paris Antlaşması olarak da adlandırılır.
Antlaşması’nın törensel söylemli bir başlangıcı vardır. Orada Antlaşmanın imzalanmasından amaçlananın ne olduğu yazılmıştır:
“Federal Almanya Cumhurbaşkanı, Altes Ruayal Belçika Prensi, Fransa Cumhurbaşkanı, İtalya Cumhurbaşkanı, Altes Ruayal Lüksemburg Büyük Düşesi, Majesteleri Hollanda Kraliçesi,
Dünya barışının, ancak kendisini tehdit eden tehlikelerle orantılı yaratıcı çabalarla muhafaza edilebileceğini GÖZ ÖNÜNE ALARAK,
Organize ve dinamik bir Avrupa’nın medeniyete yapacağı katkının, barışçıl ilişkilerin korunması için zorunlu olduğuna İNANARAK,
Avrupa’nın ancak, fiili bir dayanışma meydana getirecek somut icraat ve ekonomik kalkınmaya yönelik ortak temellerin oluşturulması ile kurulabileceğinin BİLİNCİNDE OLARAK,
Çok eskiden beri süregelen husumetin yerine, temel menfaatlerini birleştirmeye; ekonomik bir topluluk kurarak, kanlı çatışmalarla uzun süredir bölünmüş halklar arasında daha geniş ve köklü bir topluluğun temellerini oluşturtmaya ve bundan böyle ortak bir kaderi yönlendirecek kurumların temellerini atmaya KARARLI OLARAK,
Bir Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu kurmaya karar vermişler ve bu amaçla,
İşbu Antlaşma ile YÜKSEK AKİT TARAFLAR kendi aralarında ortak pazara, ortak hedeflere ve ortak kurumlara dayalı bir AVRUPA KÖMÜR VE ÇELİK TOPLULUĞU kur” muşlardır.
Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğunun görevi, üye devletlerin genel ekonomik durumları ile uyum içinde ortak bir pazarın kurulması ile, üye devletlerde, ekonomik genişlemeye, istihdam ve yaşam standardının yükselmesine katkıda bulunmaktır.
Topluluk, istihdamın sürekliliğini koruyarak ve üye devletlerin ekonomilerinde önemli ve sürekli bozulmalara meydan vermekten kaçınarak,üretimin mümkün olan en yüksek verimlilik seviyesinde en rasyonel dağılımını bizzat temin edecek şartları, aşamalı olarak, gerçekleştirmekle yükümlüdür (Madde 2).
Topluluk kurumları, kendi yetki sınırları çerçevesinde, ortak çıkarlar doğrultusunda:
(a) Üçüncü ülkelerin ihtiyaçlarını göz önünde bulundurarak, ortak pazarın ihtiyaçlarını düzenli olarak karşılamakla;
(b) Ortak pazarda bütün benzer durumdaki tüketicilerin üretim kaynaklarından eşit şekilde yararlanmalarını sağlamakla;
(c) Yatırılan sermaye için gerekli amortisman ve normal getirinin kazanılmasına imkan sağlamak ve aynı teşebbüslerce başka işlemler için uygulanan fiyatların veya ilerideki bir dönemde genel fiyat seviyesinin yükselmesine meydan vermemek koşuluyla en düşük fiyatların tespit edilmesini sağlamakla;
(d) Teşebbüsleri, üretim potansiyellerini genişletmeye ve iyileştirmeye çalışarak ve doğal kaynakların bilinçsizce tüketilmelerine meydan vermekten kaçınarak bunların rasyonel bir şekilde kullanılması için bir politika geliştirmeyi teşvik edecek şartların sürdürülmesini sağlamakla;
(e) Topluluğun sorumluluk alanına giren sanayi dallarının her birindeki işçilerin eşit şekilde ilerlemelerine imkan vererek, çalışma şartları ve yaşam standartlarının yükseltilmesini teşvik etmekle;
(f) Uluslararası ticaretin büyümesini teşvik etmek ve dış pazarlarda uygulanan fiyatlarda adalete uygun sınırlar içinde kalınmasını sağlamakla;
(g) Rakip sanayilere karşı, bu sanayilerin kendileri veya onların yararına başkaları tarafından yapılan hukuka aykırı bir fiilin haklı çıkarmadığı her türlü himayeden kaçınarak, üretimin düzenli şekilde artırılmasını, modernizasyonu ve kalitesini teşvik etmekle yükümlüdürler.
Topluluk, görevlerini Antlaşmaya uygun olarak sınırlı müdahalelerle yürütür (m.5) Topluluk, tüzel kişiliğe sahiptir. Uluslararası ilişkilerde, Topluluk, görevlerini yerine getirmek ve hedeflerine ulaşmak için gerekli hukuki ehliyete sahiptir. Topluluk, üye devletlerin her birinde o devletteki tüzel kişilere tanınan en geniş haklardan yararlanır; özellikle menkul ve gayri menkul mallar edinebilir ve bunları devredebilir ve taraf ehliyetine sahiptir. Topluluk her biri kendi yetkileri çerçevesinde hareket eden kurumları tarafından temsil edilir(m.6).
Topluluğun kurumları; Bir danışma komitesinin yardımcı olduğu bir YÜKSEK OTORİTE, bir Ortak Asamble (Meclis), bir Bakanlar Konseyi ve bir Adalet Divanıdır.
AKÇT, daha sonra imzalanan Roma Antlaşmalarının kurduğu Topluluklardan farklı olarak, Yüksek Otoriteye süpranasyonal yani ulus üstü bir yetki vermiş olmasıdır. Yüksek Otorite, ekonomik ve siyasal konularda üye devletleri bağlayıcı kararlar alabilme yetkisine sahip bulunuyordu. Bu durum, “devlet otoritesi ve egemenliğine gölge düşürdüğü” gerekçesiyle De Gaulle tarafından eleştirilmiştir.
21 Nisan 1951
Türkiye, Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Antlaşmasını (GATT) imzaladı.
18 Temmuz 1951
Türkiye’nin Federal Alman Cumhuriyeti ile savaş halini sona erdiren yasa, TBMM tarafından kabul edildi.
1 Ağustos 1951
TBMM’nde “Yabancı Sermayeyi Teşvik Kanunu” öncelikle görüşülerek kabul edildi.
22 Ekim 1951
Türkiye ve Yunanistan’ın NATO’ya katılmalarına ilişkin protokol Londra’da imzalandı.
Protokolün giriş bölümünde şu görüşlere yer verilmekteydi:
“4 Nisan 1949 tarihinde imzalanmış Kuzey Atlantik Antlaşmasının tarafları, Yunanistan Krallığı’nın ve Türkiye Cumhuriyeti’nin, katılımlarıyla Kuzey Atlantik Bölgesinin güvenliğinin artmasına olanak sağlayacağına inanmaktadırlar.”
10 Aralık 1951
Paul-Henri Spaak, İngiltere’nin Avrupa’ya ilişkin duyarsızlığını protesto ederek Avrupa Konseyi Danışma Meclisinin Başkanlığından çekildi. Bu içerik 972 kere okunmuştur
1951
15 Şubat 1951
Paris’te Avrupa Savunma Topluluğu kurulması konusunda bir toplantı yapıldı. Toplantıya Belçika, Fransa, İtalya, Lüksemburg, Almanya katıldılar. Bu katılımcı devletlerin yanı sıra, toplantıda, ABD, Kanada, Danimarka, Norveç, Hollanda ve İngiltere da gözlemci olarak hazır bulundular.
18 Nisan 1951
Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğunu kuran antlaşma Paris’te Belçika, Federal Almanya Cumhuriyeti, Fransa, Hollanda, İtalya ve Lüksemburg arasında imzalandı.
Bu devletler, AKÇT’nin ilk imzacıları olarak, sayıları nedeniyle, “Altılar” diye anılmaktadır. AKÇT, kendinden sonra gelen kurucu antlaşmalardan ayırt edilmek için kısaca Paris Antlaşması olarak da adlandırılır.
Antlaşması’nın törensel söylemli bir başlangıcı vardır. Orada Antlaşmanın imzalanmasından amaçlananın ne olduğu yazılmıştır:
“Federal Almanya Cumhurbaşkanı, Altes Ruayal Belçika Prensi, Fransa Cumhurbaşkanı, İtalya Cumhurbaşkanı, Altes Ruayal Lüksemburg Büyük Düşesi, Majesteleri Hollanda Kraliçesi,
Dünya barışının, ancak kendisini tehdit eden tehlikelerle orantılı yaratıcı çabalarla muhafaza edilebileceğini GÖZ ÖNÜNE ALARAK,
Organize ve dinamik bir Avrupa’nın medeniyete yapacağı katkının, barışçıl ilişkilerin korunması için zorunlu olduğuna İNANARAK,
Avrupa’nın ancak, fiili bir dayanışma meydana getirecek somut icraat ve ekonomik kalkınmaya yönelik ortak temellerin oluşturulması ile kurulabileceğinin BİLİNCİNDE OLARAK,
Çok eskiden beri süregelen husumetin yerine, temel menfaatlerini birleştirmeye; ekonomik bir topluluk kurarak, kanlı çatışmalarla uzun süredir bölünmüş halklar arasında daha geniş ve köklü bir topluluğun temellerini oluşturtmaya ve bundan böyle ortak bir kaderi yönlendirecek kurumların temellerini atmaya KARARLI OLARAK,
Bir Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu kurmaya karar vermişler ve bu amaçla,
İşbu Antlaşma ile YÜKSEK AKİT TARAFLAR kendi aralarında ortak pazara, ortak hedeflere ve ortak kurumlara dayalı bir AVRUPA KÖMÜR VE ÇELİK TOPLULUĞU kur” muşlardır.
Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğunun görevi, üye devletlerin genel ekonomik durumları ile uyum içinde ortak bir pazarın kurulması ile, üye devletlerde, ekonomik genişlemeye, istihdam ve yaşam standardının yükselmesine katkıda bulunmaktır.
Topluluk, istihdamın sürekliliğini koruyarak ve üye devletlerin ekonomilerinde önemli ve sürekli bozulmalara meydan vermekten kaçınarak,üretimin mümkün olan en yüksek verimlilik seviyesinde en rasyonel dağılımını bizzat temin edecek şartları, aşamalı olarak, gerçekleştirmekle yükümlüdür (Madde 2).
Topluluk kurumları, kendi yetki sınırları çerçevesinde, ortak çıkarlar doğrultusunda:
(a) Üçüncü ülkelerin ihtiyaçlarını göz önünde bulundurarak, ortak pazarın ihtiyaçlarını düzenli olarak karşılamakla;
(b) Ortak pazarda bütün benzer durumdaki tüketicilerin üretim kaynaklarından eşit şekilde yararlanmalarını sağlamakla;
(c) Yatırılan sermaye için gerekli amortisman ve normal getirinin kazanılmasına imkan sağlamak ve aynı teşebbüslerce başka işlemler için uygulanan fiyatların veya ilerideki bir dönemde genel fiyat seviyesinin yükselmesine meydan vermemek koşuluyla en düşük fiyatların tespit edilmesini sağlamakla;
(d) Teşebbüsleri, üretim potansiyellerini genişletmeye ve iyileştirmeye çalışarak ve doğal kaynakların bilinçsizce tüketilmelerine meydan vermekten kaçınarak bunların rasyonel bir şekilde kullanılması için bir politika geliştirmeyi teşvik edecek şartların sürdürülmesini sağlamakla;
(e) Topluluğun sorumluluk alanına giren sanayi dallarının her birindeki işçilerin eşit şekilde ilerlemelerine imkan vererek, çalışma şartları ve yaşam standartlarının yükseltilmesini teşvik etmekle;
(f) Uluslararası ticaretin büyümesini teşvik etmek ve dış pazarlarda uygulanan fiyatlarda adalete uygun sınırlar içinde kalınmasını sağlamakla;
(g) Rakip sanayilere karşı, bu sanayilerin kendileri veya onların yararına başkaları tarafından yapılan hukuka aykırı bir fiilin haklı çıkarmadığı her türlü himayeden kaçınarak, üretimin düzenli şekilde artırılmasını, modernizasyonu ve kalitesini teşvik etmekle yükümlüdürler.
Topluluk, görevlerini Antlaşmaya uygun olarak sınırlı müdahalelerle yürütür (m.5) Topluluk, tüzel kişiliğe sahiptir. Uluslararası ilişkilerde, Topluluk, görevlerini yerine getirmek ve hedeflerine ulaşmak için gerekli hukuki ehliyete sahiptir. Topluluk, üye devletlerin her birinde o devletteki tüzel kişilere tanınan en geniş haklardan yararlanır; özellikle menkul ve gayri menkul mallar edinebilir ve bunları devredebilir ve taraf ehliyetine sahiptir. Topluluk her biri kendi yetkileri çerçevesinde hareket eden kurumları tarafından temsil edilir(m.6).
Topluluğun kurumları; Bir danışma komitesinin yardımcı olduğu bir YÜKSEK OTORİTE, bir Ortak Asamble (Meclis), bir Bakanlar Konseyi ve bir Adalet Divanıdır.
AKÇT, daha sonra imzalanan Roma Antlaşmalarının kurduğu Topluluklardan farklı olarak, Yüksek Otoriteye süpranasyonal yani ulus üstü bir yetki vermiş olmasıdır. Yüksek Otorite, ekonomik ve siyasal konularda üye devletleri bağlayıcı kararlar alabilme yetkisine sahip bulunuyordu. Bu durum, “devlet otoritesi ve egemenliğine gölge düşürdüğü” gerekçesiyle De Gaulle tarafından eleştirilmiştir.
21 Nisan 1951
Türkiye, Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Antlaşmasını (GATT) imzaladı.
18 Temmuz 1951
Türkiye’nin Federal Alman Cumhuriyeti ile savaş halini sona erdiren yasa, TBMM tarafından kabul edildi.
1 Ağustos 1951
TBMM’nde “Yabancı Sermayeyi Teşvik Kanunu” öncelikle görüşülerek kabul edildi.
22 Ekim 1951
Türkiye ve Yunanistan’ın NATO’ya katılmalarına ilişkin protokol Londra’da imzalandı.
Protokolün giriş bölümünde şu görüşlere yer verilmekteydi:
“4 Nisan 1949 tarihinde imzalanmış Kuzey Atlantik Antlaşmasının tarafları, Yunanistan Krallığı’nın ve Türkiye Cumhuriyeti’nin, katılımlarıyla Kuzey Atlantik Bölgesinin güvenliğinin artmasına olanak sağlayacağına inanmaktadırlar.”
10 Aralık 1951
Paul-Henri Spaak, İngiltere’nin Avrupa’ya ilişkin duyarsızlığını protesto ederek Avrupa Konseyi Danışma Meclisinin Başkanlığından çekildi. Bu içerik 972 kere okunmuştur
Temel Belgeler
Duyurular
- TÜRKİYE AVRUPA VAKFI - ADRES DEĞİŞİKLİĞİ
- AVRUPA KOLEJİ BAŞVURULARI-SON TARİH 2 MART
- 2012-2013 AKADEMİK YILI JEAN MONNET BURS BAŞVURULARI BAŞLAMIŞTIR
- TÜRKİYE AVRUPA VAKFI’NIN AVRUPA BİRLİĞİ KOMİSYONU 2011 YILI TÜRKİYE İLERLEME RAPORU HAKKINDAKİ AÇIKLAMASI
- NANCY ÜNİVERSİTESİ (CEU) AB Araştırmaları Master Programı
